มรดกล้านนา

🌐 Read in English

ตัวอักษรล้านนา ๑๓ ตัวของกลุ่มอวรรคและตัวเพิ่ม เรียงสองแถวบนการ์ดสีขาว พื้นสีเหลืองนวล ขีดสีแดงใต้อักษรสูง สีน้ำเงินใต้อักษรต่ำ สีทองใต้อักษรกลาง และสีเทาใต้ตัวที่ยังไม่ระบุชั้น

ภาพ: มรดกล้านนา (วาดด้วยฟอนต์ LN TILOK)

พยัญชนะล้านนา อวรรคและอักษรเพิ่ม: อ่านตั๋วเมืองให้ครบ

นอกจากห้าวรรคแรก ตั๋วเมืองยังมีพยัญชนะกลุ่มหนึ่งที่ไม่อยู่ในวรรคใด เรียกว่า อวรรค ได้แก่ ย ร ล ว ส ห ฬ อ บทนี้พาอ่านให้ครบทุกตัวของกลุ่มนี้ พร้อมตัวเพิ่มของล้านนา ศ ษ ฮ ฤ ฦ รวม ๑๓ ตัว และรูปพิเศษที่เขียนเป็นตัวเดียวอีก ๖ รูป (อย แล นา สส ญญ และระวง) ดูรูปตั๋วเมือง คำอ่านแบบคำเมือง ชั้นอักษร เสียง อักษรไทยที่เทียบ ตัวเชิง และคำตัวอย่างจากพจนานุกรม เป็นบทที่ ๔ ของคอร์ส เรียนตั๋วเมืองตั้งแต่ศูนย์ ต่อจากบท พยัญชนะวรรคฏะ ตะ ปะ (ย้อนไปอ่านบท พยัญชนะวรรคกะและวรรคจะ และ ตั๋วเมืองคืออะไร ได้)

ย
ยะ
น.อักษร ย - อ่านออกเสียง ยะ ขึ้นจมูก เป็นพยัญชนะอวรรค จัดอยู่ในจำพวกอักษรต่ำ เทียบกับอักษร ''ย'' (ย ยักษ์) ในภาษาไทย แต่การใช้งานแตกต่างกันตรงที่ ''ย ยักษ์'' ในภาษาไทยออกเสียงไม่ขึ้นจมูก แต่ ''ย(ตัว ยะ) กับ ญ(ตัว ญะ)'' ในภาษาล้านนา (ตั๋วเมือง) เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เช่น แยงแว่น นกยาง คนยอง คนยาง(ชาวเขา) เสือเย็น แม่ญิง ออกเสียงขึ้นจมูก (เสียงนาสิก) ; ดู...อยะ
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

แผนผังอวรรคและตัวเพิ่ม

ตารางอักขระธัมม์ล้านนาของ นายพิชัย แสงบุญ (ศูนย์ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่) วางกลุ่มอวรรคไว้ใต้ห้าวรรคแรก ตัวหลัก ๘ ตัวอยู่ในสองแถว ส่วนตัวเพิ่มอยู่ในช่อง "เพิ่มเติม" รูปด้านบนของแต่ละช่องคือตั๋วเมือง ตัวด้านล่างคืออักษรไทยที่เทียบ

อวรรค ๑ ๒ ๓ ๔
แถวบน ย
ย
ร
ร
ล
ล
ว
ว
แถวล่าง ส
ส
ห
ห
ฬ
ฬ
อ
อ

ตัวเพิ่มของล้านนา ๕ ตัว ที่ตารางศูนย์ฯ ใส่ไว้ในช่อง "เพิ่มเติม":

ตัวเพิ่ม ศ ษ ฮ ฤ ฦ
รูปตั๋วเมือง ศ
ศ
ษ
ษ
ฮ
ฮ
ฤ
ฤ
ฦ
ฦ
ℹ️ ข้อมูล
๑๓ ตัว = ตัวหลัก ๘ + ตัวเพิ่ม ๕ รายการนี้ตรงกับพยัญชนะ ๑๔ ตัวถัดจาก ม ในชุดรหัส Unicode Tai Tham (U+1A3F LOW YA ถึง U+1A4C LOW HA) ยกเว้น HIGH YA ซึ่งตารางศูนย์ฯ เขียนเป็น หย (ห นำ ย) จำนวนตัวในกลุ่มอวรรคแต่ละตำรานับไม่เท่ากัน วิกิพีเดียภาษาอังกฤษนับ ๑๐ ตัว (รวม ศ ษ) เราแยกตามตารางของศูนย์ฯ และบอกแหล่งทุกครั้ง

อักษรสูง กลาง ต่ำ ในกลุ่มอวรรค

ตามพจนานุกรม ย ร ล ว ฬ ฮ เป็นอักษรต่ำ ส ห ศ ษ เป็นอักษรสูง และ อ เป็นอักษรกลาง (เป็นพยัญชนะ ๒ เสียง) ส่วน ฤ ฦ พจนานุกรมไม่มีรายการ จึงไม่ระบุชั้น

ตัวต่ำเดี่ยว ๖ ตัวคือ ง น ม ย ล ว ใช้ ห นำ เป็นคู่เสียงสูง ตามที่พจนานุกรมอธิบายไว้ในตัว ห ในกลุ่มอวรรคจึงมี หย หล หว (ตารางศูนย์ฯ เขียนไว้ในช่องคู่เสียง) ส่วน ห นำ มีบทของตัวเอง

⚠️ ข้อควรระวัง
ร และ ย ในคำเมืองอ่านต่างจากไทยกลาง ตัว ร ในคำเมืองปกติออกเสียงเป็น ฮ เช่น รัก อ่านว่า ฮัก (ในชื่อเฉพาะและคำยืมมักเป็น ล) ตัว ย เมื่อเป็นพยัญชนะต้นมักขึ้นจมูก เช่น นกยาง แม่ญิง ส่วนเสียง ย ที่ไม่ขึ้นจมูกใช้ตัว อย (ดูท้ายบท) และเสียง ฮ ที่ใช้กับคำยืมใช้ตัว ฮ

อวรรค: ย ร ล ว ส ห ฬ อ

ย · ยะ ตัวขึ้นจมูก

ยยฯตัวเชิง (กด ฯ ตามหลัง)

ย · คำอ่าน ยะ

อักษรต่ำตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ยะ ขึ้นจมูก (เสียงนาสิก) เป็นอักษรต่ำ (ตามพจนานุกรม)

เทียบอักษรไทย: ย (แต่ ย ในภาษาไทยไม่ขึ้นจมูก)

พจนานุกรมบอกว่า ย กับ ญ ในคำเมืองเมื่อเป็นพยัญชนะต้นออกเสียงขึ้นจมูก เช่น นกยาง แม่ญิง ส่วนเสียง ย ที่ไม่ขึ้นจมูกใช้ตัว อย (ดูด้านล่าง)

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: ยุง (คำเมืองอ่านว่า ยุง) แมลงขนาดเล็กที่กัดดูดเลือด

ยุง
ยุง
น.ยุง - เป็นแมลงขนาดเล็กที่พบได้ทั่วโลก แต่พบมากในเขตร้อนและเขตอบอุ่น ในประเทศไทยพบว่ามียุงมากกว่า 400 ชนิด เช่น ยุงลาย ยุงรำคาญ ยุงก้นปล่อง ยุงเสือ และยุงยักษ์หรือยุงช้าง วงจรชีวิตของยุงประกอบด้วย ไข่-ลูกน้ำ-ตัวโม่ง-และตัวแก่, อาหารหลักของยุงมิใช่เลือด ยุงตัวผู้มักจะกินน้ำหวานจากดอกไม้ ยุงที่กัดเรา คือยุงตัวเมียจะกินน้ำหวานและเลือด เพราะยุงตัวเมียต้องการเลือดจากคนและสัตว์หลังจากผสมพันธุ์แล้ว เพื่อให้ได้โปรตีนที่จำเป็นสำหรับการสร้างไข่ ยิ่งดูดกินเลือดได้มาก ก็จะยิ่งวางไข่ได้มากฟองขึ้น ยุงยังเป็นแมลงที่เป็นพาหะแพร่เชื้อโรคอีกด้วย เช่น ยุงลายนำโรคไข้เลือดออก ยุงก้นปล่องนำโรคมาลาเรีย ยุงเสือนำโรคเท้าช้าง เป็นต้น
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ร · ระหน้อย

รรฯตัวเชิง (กด ฯ ตามหลัง)

ร · คำอ่าน ระ

อักษรต่ำตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ระ แต่ในคำเมืองปกติออกเสียงเป็น ฮะ เช่น รัก อ่านว่า ฮัก ในชื่อเฉพาะและคำยืมมักเป็น ละ (ตามพจนานุกรม)

เทียบอักษรไทย: ร

พจนานุกรมเรียกรูปนี้ว่า ระหน้อย ใช้เป็นพยัญชนะต้น และตัวสะกดแม่กน แทนตัว น เมื่ออยู่ด้านขวาของพยัญชนะต้น เช่น ขุน เขียนด้วย ร

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: รุม (คำเมืองอ่านว่า ฮุม) อาการที่คนหลายคนรวมกันเข้ามาทำ

รุม
ฮุม
ก.อาการที่คนหลายคนหรือสัตว์หลายตัวรวมกันเข้ามาทำอย่างใดอย่างหนึ่งอย่างไม่มีระเบียบ เช่น รุมตี รุมด่า
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ล · ระหลวง

ลลฯตัวเชิง (กด ฯ ตามหลัง)

ล · คำอ่าน ละ

อักษรต่ำตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ละ เป็นอักษรต่ำ

เทียบอักษรไทย: ล

พจนานุกรมเรียกรูปนี้ว่า ระหลวง ใช้เป็นพยัญชนะต้นและตัวกล้ำ โดยปกติใช้ ล เต็มตัว ส่วนตัวสะกดแม่กนใช้หางละ

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: ลา (คำเมืองอ่านว่า ลา) สัตว์คล้ายม้าตัวเล็ก หูยาว ละ ทิ้ง ขอลา

ลา
ลา
น.สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมคล้ายม้าแต่ตัวเล็กกว่า หูยาว ปลายหางเป็นพู่ ขนแผงคอสั้น ตั้งตรง ก๑.ละ,ทิ้ง,จากไปโดยแสดงให้ทราบโดยกิริยาท่าทาง คำพูด หรือตัวหนังสือว่าจะจากไป ก๒.ขออนุญาตหยุดงานชั่วคราว เช่น ลากิจ ลาบวช ลาป่วย ว๑.มีกลีบชั้นเดียว ใช้แก่ดอกไม้ เฃ่น มะลิลา ดาวกระจายลา ว๒.สั้น เช่น ดาบลา-ดาบสั้น ว๓.ขอคืนของที่บูชาหรือบนไว้ เช่น ลาเข้าผะเจ้า-ลาข้าวพระ
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ว · วะ

วไม่มีตัวเชิง ใช้ตัวเต็มเสมอ (ตามพจนานุกรม)

ว · คำอ่าน วะ

อักษรต่ำตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า วะ เป็นอักษรต่ำ

เทียบอักษรไทย: ว

ใช้เป็นพยัญชนะต้น ตัวตาม ตัวสะกด และอักษรควบ ไม่ว่าอยู่ตำแหน่งใดก็ใช้ตัวเต็ม ไม่มีเชิงหรือหาง

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: วี (คำเมืองอ่านว่า วี) พัด ดาวลูกไก่

วี
วี
น๑.พัด - เครื่องโบกหรือกระพือลม น๒.เรียกดาวลูกไก่ว่า ดาววีหรือดาววีไก่หน้อย ก.กระพือ,โบก,ปัดไป,พัด,หมุน
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ส · ส๋ะ

สสฯฯตัวเชิง (กด ฯ ฯ ตามหลัง)

ส · คำอ่าน ส๋ะ

อักษรสูงตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ส๋ะ เป็นอักษรสูง

เทียบอักษรไทย: ส

ใช้เป็นพยัญชนะต้น ตัวสะกด และตัวตามในภาษาบาลี สันสกฤต (ตามพจนานุกรม)

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: สา (คำเมืองอ่านว่า สา) กระดาษสา ต้นสา

สา
สา
น๑.กระดาษชนิดหนึ่งทำจากเยื่อเปลือกของต้นสา น๒.ต้นกระสา - ชื่อไม้ต้นขนาดกลาง ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะตามริมแม่น้ำลำคลอง ใบใหญ่เท่าฝ่ามือหรือกว่านั้นบ้างรูปไข่ปลายแหลม ขอบใบเป็นจักๆ หรือเว้าเป็น ๓ แฉกมีขนทั้ง ๒ ด้าน เปลือกใช้ทำกระดาษได้ เรียกกระดาษสา น๓.ก้อนที่เป็นตะปุ่มตะป่ำ ในรกของควายหรือวัว ก.กราบ,ไหว้,ยกมือไหว้ ว.สีขาวหม่น มักใช้เรียกสีของสัตว์เลี้ยง เช่น ไก่สา - ไก่สีขาวหม่น
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ห · ห๋ะ

หหฯตัวเชิง (กด ฯ ตามหลัง)

ห · คำอ่าน ห๋ะ

อักษรสูงตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ห๋ะ เป็นอักษรสูง

เทียบอักษรไทย: ห

ใช้เป็นพยัญชนะต้น และใช้นำอักษรต่ำ ง น ม ย ล ว ให้มีเสียงสูง (หง หน หม หย หล หว) โดยไม่ออกเสียง ห มีบทของตัวเอง

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: หา (คำเมืองอ่านว่า หา) ค้น สืบ แสวงหา

หา
หา
ก.ค้น,สืบ,แสวง; คำอุทานแสงความสงสัย หรือ การถาม เช่น อะหยังหา - อะไรหรือ
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ฬ · ฬะ ตัวบาลี

ฬไม่พบตัวเชิงของตัวนี้ในพจนานุกรม

ฬ · คำอ่าน ฬะ

อักษรต่ำตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ฬะ เป็นอักษรต่ำ ใช้ในคำจากบาลี

เทียบอักษรไทย: ฬ

พจนานุกรมบอกว่าใช้ในคำจากบาลี เช่น กีฬา ปัจจุบันหลายคำเปลี่ยนเป็น ล แล้ว ยังใช้เป็นตัวสะกดแม่กน เช่น ทมิฬ ปลาวาฬ

ตัวนี้ยังไม่มีคำตัวอย่างในพจนานุกรม เราจึงไม่ยกคำขึ้นมาเอง เมื่อพจนานุกรมมีคำที่ใช้ตัวนี้ จะนำมาเพิ่มในบทเรียน

อ · อ๋ะ

ออฯตัวเชิง (กด ฯ ตามหลัง)

อ · คำอ่าน อ๋ะ

อักษรกลางตัวหลักของกลุ่มอวรรค

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า อ๋ะ เป็นอักษรกลาง เป็นพยัญชนะ ๒ เสียง ต้องดูความหมายในประโยคจึงรู้ระดับเสียง

เทียบอักษรไทย: อ

ใช้เป็นพยัญชนะต้น และประสมกับเครื่องหมายอื่นเกิดเป็นสระต่าง ๆ ผันกับวรรณยุกต์ได้เพียงสองรูป แต่ผันเสียงได้ครบหกระดับ (ตามพจนานุกรม)

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: อี (คำเมืองอ่านว่า อี่) คำนำหน้าชื่อผู้หญิง

อี่
อี่
น๑. อี - คำที่ผู้มีอาวุโสกว่า หรือเพื่อนใช้เรียกนำหน้าชื่อคนเพศหญิง เช่น อี่แก้ว-อีแก้ว, อี่คำ-อีคำ; ถ้าเป็นเพศชายใช้ ไอ่ หรือ บ่า แทน เช่น ไอ่แดง-ไอ้แดง หรือบ่าแดง-ไอ้แดง; น๒.ใช้นำหน้าชื่อสัตว์บางชนิด(ทั้งตัวผู้ตัวเมีย) เช่น อี่วอก-ลิง, อี่ฮุย-ชะนี, อี่บี้-แมลงปอ, อี่ฮวก-ลูกอ๊อด เป็นต้น.
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ตัวเพิ่ม: ศ ษ ฮ ฤ ฦ

ศ · ศ๋ะ ตัวเพิ่ม

ศไม่มีตัวเชิง

ศ · คำอ่าน ศ๋ะ

อักษรสูงตัวเพิ่ม (ช่องเพิ่มเติมของตารางศูนย์ฯ)

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ศ๋ะ เป็นอักษรสูง

เทียบอักษรไทย: ศ

ไม่พบใช้บ่อย ที่เก่าที่สุดที่พบคือจารึกวัดช้างค้ำ น่าน (พ.ศ. ๒๐๙๑) ใช้ในศัพท์สันสกฤต ส่วนใหญ่พบเป็นตัวสะกด

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: ศพ (คำเมืองอ่านว่า ศ๋พ) คนตาย ร่างคนที่ตาย

ศ฿พฯ
ศ๋พ
น.ศพ - คนตาย,ร่างคนที่ตาย; ผีต๋าย ก็ว่า (ยืม-ศพ)
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ษ · ษ๋ะ ตัวเพิ่ม

ษไม่มีตัวเชิง

ษ · คำอ่าน ษ๋ะ

อักษรสูงตัวเพิ่ม (ช่องเพิ่มเติมของตารางศูนย์ฯ)

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ษ๋ะ เป็นอักษรสูง

เทียบอักษรไทย: ษ

พบครั้งแรกเป็นพยัญชนะต้นในจารึกวัดช้างค้ำ (พ.ศ. ๒๐๙๑) ใช้ในศัพท์สันสกฤต ที่พบมักเป็นพยางค์ที่สองของคำ และมีน้อย

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: ภาษา (คำเมืองอ่านว่า ภาษา) เสียงหรือถ้อยคำที่ใช้พูดจากัน

ภาษา
ภาษา
น.(บ)ภาษา - เสียงหรือกิริยาอาการซึ่งทำความเข้าใจซึ่งกันและกันได้,ถ้อยคำที่ใช้พูดจากัน,คำพูด
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ฮ · ฮะ ตัวเพิ่ม

ฮไม่พบตัวเชิงของตัวนี้ในพจนานุกรม

ฮ · คำอ่าน ฮะ

อักษรต่ำตัวเพิ่ม (ช่องเพิ่มเติมของตารางศูนย์ฯ)

ชั้นอักษรตามพจนานุกรม

เสียง: อ่านว่า ฮะ เป็นอักษรต่ำ ออกเสียง /h/ โดยตรง

เทียบอักษรไทย: ฮ

พจนานุกรมอ้างว่าพบเก่าที่สุดใน พ.ศ. ๒๑๓๕ และสันนิษฐานว่าสร้างเพื่อให้ออกเสียง /h/ โดยตรง พจนานุกรมนี้ใช้ ร อ่านเป็น ฮ ในคำล้านนา และใช้ ฮ กับคำยืมหรือคำเลียนเสียง

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: ฮอด (คำเมืองอ่านว่า ฮอด) ชื่ออำเภอฮอด เชียงใหม่

ฮอฯด
ฮอด
น.ฮอด - ชื่ออำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ เดิมชื่อเมืองหอด.
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ฤ · ตัวเพิ่ม

ฤไม่พบตัวเชิงของตัวนี้ในพจนานุกรม

ฤ · ยังไม่มีคำอ่านในพจนานุกรม

ยังไม่ระบุชั้นอักษรตัวเพิ่ม (ช่องเพิ่มเติมของตารางศูนย์ฯ)

แหล่งที่ใช้ไม่ระบุชั้นอักษรของตัวนี้ (ชื่อใน Unicode คือ RUE)

เสียง: พจนานุกรมไม่มีรายการของตัวนี้ จึงไม่ระบุคำอ่านและชั้นอักษร (ชื่อใน Unicode คือ RUE)

เทียบอักษรไทย: ฤ

พจนานุกรมบันทึกว่าพบ ฤ ฦ ร่วมกับ ศ ษ ในจารึกวัดช้างค้ำ (พ.ศ. ๒๐๙๑) ใช้ในศัพท์สันสกฤต ตารางศูนย์ฯ ใส่ไว้ในช่องเพิ่มเติม

คำตัวอย่างในพจนานุกรม: ฤกษ์ (คำเมืองอ่านว่า ลืกษ์) เวลาที่เหมาะแก่การมงคล

รฤก์ษฯฯ
ลืกษ์
น.ฤกษ์ - คราว,เวลาที่เหมาะสมแก่การมงคล
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ฦ · ตัวเพิ่ม

ฦไม่พบตัวเชิงของตัวนี้ในพจนานุกรม

ฦ · ยังไม่มีคำอ่านในพจนานุกรม

ยังไม่ระบุชั้นอักษรตัวเพิ่ม (ช่องเพิ่มเติมของตารางศูนย์ฯ)

แหล่งที่ใช้ไม่ระบุชั้นอักษรของตัวนี้ (ชื่อใน Unicode คือ LUE)

เสียง: พจนานุกรมไม่มีรายการของตัวนี้ จึงไม่ระบุคำอ่านและชั้นอักษร (ชื่อใน Unicode คือ LUE)

เทียบอักษรไทย: ฦ

พจนานุกรมบันทึกว่าพบ ฤ ฦ ร่วมกับ ศ ษ ในจารึกวัดช้างค้ำ (พ.ศ. ๒๐๙๑) ใช้ในศัพท์สันสกฤต ไม่มีคำในพจนานุกรมที่ใช้ตัวนี้

ตัวนี้ยังไม่มีคำตัวอย่างในพจนานุกรม เราจึงไม่ยกคำขึ้นมาเอง เมื่อพจนานุกรมมีคำที่ใช้ตัวนี้ จะนำมาเพิ่มในบทเรียน

ระหน้อย กับ ระหลวง

พจนานุกรมเรียกตัว ร ว่า ระหน้อย และเรียกตัว ล ว่า ระหลวง ในตัวอักษรสองตัวนี้ ร เป็นตัวต้นหรือตัวสะกดแม่กนที่แทน น เมื่ออยู่ด้านขวาของพยัญชนะต้น เช่น คำว่า ขุน เขียนด้วย ร เป็นตัวสะกด ส่วน ล ปกติใช้ตัวเต็มเป็นตัวต้นและตัวกล้ำ และใช้หางละเมื่อเป็นตัวสะกด เรื่องระวง ระหน้อย ระหลวงในฐานะคำควบกล้ำจะอยู่ในบทถัดไปของคอร์ส

ขุน (คำเมืองอ่านว่า ขุน) บรรดาศักดิ์ข้าราชการโบราณรองจากหลวง

ขุร
ขุน
น๑.บรรดาศักดิ์ข้าราชการโบราณรองจากหลวง น๒.ต้นตอ,จุดกำเนิด เช่น ขุนน้ำ น๓.หมากรุกตัวที่สำคัญที่สุด น๔.ชื่อผลไม้ ดู...บ่าขุน
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

รูปพิเศษที่เขียนเป็นตัวเดียว

แถว "พิเศษ" ของตารางศูนย์ฯ รวบรวมรูปที่ต้องกดปุ่ม ฯ เพื่อให้ฟอนต์วาดเป็นรูปเดียว ตารางนี้ให้รูป วิธีพิมพ์ และข้อมูลจากพจนานุกรม รูปที่มีคำอยู่ในพจนานุกรมใช้รหัสตรงกับพจนานุกรมทุกตัว ส่วน ญญ กับ ระวง และ สส เทียบรูปกับตารางของศูนย์ฯ

รูป พิมพ์อย่างไร ข้อมูลจากพจนานุกรมและตาราง
อยฯ อ ย ฯ อย (อฺยฺ) พจนานุกรมบอกว่าใช้ในภาษาล้านนาเท่านั้น เป็นอักษรกลาง ออกเสียงได้ ๒ เสียง คือ ยฺะ กับ หยฺ๋ะ ไม่ขึ้นจมูก ตัวอย่างคำ ยางหยืด
แลฯ แ ล ฯ แล ตารางศูนย์ฯ จัดเป็นรูปพิเศษ ในพจนานุกรมคำว่า แล (กับ ด้วย และ) เขียนด้วยรูปนี้
นาฯ น า ฯ นา ตารางศูนย์ฯ จัดเป็นรูปพิเศษ ในพจนานุกรมคำว่า นา (พื้นที่ปลูกข้าว) เขียนด้วยรูปนี้
สสฯ ส ส ฯ สส ตัว ส สองตัวรวมเป็นรูปเดียว พบในพจนานุกรมในคำบาลี เช่น วิปัสสนา (วิบสสฯนาฯ)
ญญฯ ญ ญ ฯ ญญ ตารางศูนย์ฯ จัดเป็นรูปพิเศษ พจนานุกรมไม่มีคำที่ใช้รูปนี้
ระฯ ร ะ ฯ ระวง (-ร) เครื่องหมายที่กำกับข้างหน้าพยัญชนะ ตามพจนานุกรมทำให้ บ อ่านเป็นตัวถัดไปในวรรคปะ (ป ผ พ ภ) ละเอียดในบทคำควบกล้ำต่อไป

คำตัวอย่างของ อย ในพจนานุกรม: ยางหยืด (คำเมืองอ่านว่า ยฺางหยฺืด) ยางรัด ยางเส้นเล็ก ๆ ที่ยืดหดได้ ใช้รัดสิ่งของ พจนานุกรมใช้ อฺยฺ แทนตัวนี้เมื่อพิมพ์เป็นอักษรไทย

อยฯางฯอยฯืดฯ
ยางหยืด
น.ยางรัด - ยางเส้นเล็กๆ เป็นวงยืดหดได้ ใช้สำหรับรัดสิ่งของ รัดปากถุง เป็นต้น; ยางว้อง,หนังว้อง ก็ว่า: /ยางหยืด - ออกเสียง ''ยฺางหยฺืด'', เขียน ''อฺยฺางอฺยฺืด'' ใช้พยัญชนะตัวเดียวกัน แต่ออกเสียง ๒ เสียง (ยฺาง-ออกเสียงกลาง,หยฺืด-ออกเสียงสูง)/
ดูในพจนานุกรมมรดกล้านนา →

ตัวเชิง: รูปห้อยของแต่ละตัว

ตัวเชิงคือรูปย่อที่ห้อยใต้ตัวหน้า ใช้เป็นตัวสะกดหรือตัวตาม พิมพ์ด้วยฟอนต์ LN TILOK โดยกดปุ่ม ฯ ตามหลังพยัญชนะ (ดูวิธีพิมพ์ด้วยฟอนต์ LN TILOK) ตารางนี้แสดงตัวเชิงที่พบในคำของพจนานุกรม พร้อมคำที่ใช้ ส่วน ส และ ษ ในคำที่ยกมา พจนานุกรมสะกดด้วย ฯ สองครั้ง จึงแสดงเป็นสองครั้ง

ตัว ตัวเชิง คำในพจนานุกรมที่ใช้ตัวเชิงนี้
ย ยฯ คอฯยฯ คอย (อ่านว่า กอย)
ร รฯ คาฯรฯ คาร (อ่านว่า การ)
ล ลฯ ก่ลฯอฯง กล่อง (อ่านว่า ก่อง)
ส สฯฯ ห฿ง์สฯฯ หงส์ (อ่านว่า หงส์)
ห หฯ สิง์หฯ สิงห์ (อ่านว่า สิงห์)
อ อฯ กํอฯ ก่อ (อ่านว่า ก่อ)
ศ ศฯ มะเขิอฯอเทศฯ มะเขือเทศ (อ่านว่า มะเขือเทศ)
ษ ษฯฯ พิษฯฯ พิษ (อ่านว่า ปิ๊ด)

ตัว ว ไม่มีตัวเชิง พจนานุกรมบอกว่าใช้ตัวเต็มเสมอ และไม่พบคำที่ใช้ตัวเชิงของ ฬ ฮ ฤ ฦ ในพจนานุกรม จึงไม่แสดงรูปตัวเชิงของสี่ตัวนี้

ℹ️ ข้อมูล
รูปอักษรบนหน้านี้ตรวจเทียบกับต้นฉบับแล้ว ตัวอักษรทุกตัวตรวจด้วยตาเทียบกับตารางอักขระธัมม์ล้านนา (LN TILOK) ของศูนย์ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเทียบกับแผนผังอักษร Tai Tham ของ Unicode ตัวที่มีรายการในพจนานุกรม (ย ร ล ว ส ห ฬ อ ศ ษ ฮ) ตรวจแล้วว่ารหัสตัวอักษรตรงกับพจนานุกรมทุกตัว ส่วน ฤ ฦ ไม่มีรายการในพจนานุกรม จึงตรวจจากตารางของศูนย์ฯ และชื่อใน Unicode (RUE และ LUE) สำหรับ ฤ ฦ นี้ Unicode ไม่ใส่ชั้นอักษรในชื่อ เราจึงไม่ระบุ

ฝึกอ่านตัวอักษร ๑๓ ตัว

อ่านครบแล้ว ลองฝึกด้วยวิดเจ็ตด้านล่าง แท็บ "ดูตัวอักษร" ใช้เปิดดูรายละเอียดอีกรอบ ส่วนอีกสองแท็บเป็นเกมทาย ๑๐ ข้อ ทายว่าตัวล้านนาตรงกับตัวไทยตัวไหน และเลือกตัวล้านนาจากตัวไทยกับคำอ่าน

💡 เกร็ดความรู้
ลองเทียบ ส กับ ศ และ ษ ที่หน้าตาคล้ายกัน และ ห กับ ฮ ที่เสียงคล้ายกันแต่ชั้นอักษรต่างกัน จากนั้นลองอ่านคำง่าย ๆ ที่มีตัวเหล่านี้ เช่น ลา ยุง หา ด้วยเกมทายคำล้านนา หรือฝึกพิมพ์กับบทฝึกพิมพ์

สรุป

  • บทนี้ครบกลุ่มอวรรค ย ร ล ว ส ห ฬ อ (ตัวหลัก ๘) กับตัวเพิ่ม ศ ษ ฮ ฤ ฦ (ตัวเพิ่ม ๕) รวม ๑๓ ตัว และรูปพิเศษ ๖ รูป
  • ย ร ล ว ฬ ฮ เป็นอักษรต่ำ ส ห ศ ษ เป็นอักษรสูง อ เป็นอักษรกลาง ส่วน ฤ ฦ ไม่ระบุชั้น
  • ร ในคำเมืองปกติอ่านเป็น ฮ ย ขึ้นจมูก ส่วนเสียง ย ที่ไม่ขึ้นจมูกใช้ อย ซึ่งมีเฉพาะในล้านนา
  • พจนานุกรมเรียก ร ว่า ระหน้อย และ ล ว่า ระหลวง
  • ว ไม่มีตัวเชิง ส่วนตัวอื่นพิมพ์ตัวเชิงด้วยปุ่ม ฯ
  • ตัว ฤ ฦ ไม่มีรายการในพจนานุกรม จึงตรวจรูปจากตารางของศูนย์ฯ และ Unicode

บทต่อไปคืออักษรสูง กลาง ต่ำ ในตั๋วเมืองโดยละเอียด (เร็ว ๆ นี้) ย้อนอ่านบทก่อนได้ที่ พยัญชนะวรรคฏะ ตะ ปะ ดูแผนที่บทเรียนทั้งหมดที่ เรียนตั๋วเมืองตั้งแต่ศูนย์ และค้นทุกคำได้ใน พจนานุกรมมรดกล้านนา

แหล่งอ้างอิง

ฝึกคำจากบทความนี้

ลองเล่นบัตรคำ 29 คำจากบทความนี้ จำคำล้านนาให้แม่นขึ้น

ค้นหาคำว่า "ห๋ะ" ในพจนานุกรมมรดกล้านนา

🎯 ทดสอบคำในบทความนี้ทายคำล้านนาจากบทความ 29 คำ จำได้แค่ไหน?

📝 ลองเขียนคำเมืองบนกระดาน แล้วแชร์ให้เพื่อน →

บทความที่เกี่ยวข้อง

ตัวอักษรล้านนา ๑๘ ตัวของวรรคฏะ ตะ ปะ เรียงสามแถวบนการ์ดสีขาว พื้นสีเหลืองนวล ขีดสีแดงใต้อักษรสูง สีน้ำเงินใต้อักษรต่ำ และสีทองใต้อักษรกลาง

พยัญชนะล้านนา วรรคฏะ ตะ ปะ: อ่านตั๋วเมืองให้ครบ ๑๘ ตัว

19 ตุลาคม 2569 เรียนภาษาล้านนา

พยัญชนะล้านนาวรรคฏะ ตะ ปะ ครบ ๑๘ ตัว ดูรูปตั๋วเมือง คำอ่านคำเมือง อักษรสูง กลาง ต่ำ ตัวเชิง คำตัวอย่างจากพจนานุกรม และแบบฝึกทายตัวอักษร

ป้ายไม้สีดำตัวอักษรสีทอง บรรทัดบนเป็นอักษรธรรมล้านนา บรรทัดล่างเป็นอักษรไทยและอังกฤษ ติดอยู่ใต้กรอบรูปสีทอง

ร เป็น ฮ ในคำเมือง: ฮัก ฮ้อน ฮู้ และอีกหลายร้อยคำ

18 ตุลาคม 2569 เรียนภาษาล้านนา

ทำไมคนเมืองพูด ฮัก ฮ้อน ฮู้ แทน รัก ร้อน รู้ อ่านกฎ ร เป็น ฮ จากพจนานุกรมคำเมืองกว่า ๔๐๐ รายการ ข้อยกเว้น และเสียงเดียวกันในภาษาลาว อีสาน แ…

ตัวอักษรล้านนา ๑๓ ตัวของวรรคกะและวรรคจะ เรียงสองแถวบนการ์ดสีขาว พื้นสีเหลืองนวล ขีดสีแดงใต้อักษรสูงและสีน้ำเงินใต้อักษรต่ำ

พยัญชนะล้านนา วรรคกะและวรรคจะ: อ่านตั๋วเมืองทีละตัว

18 ตุลาคม 2569 เรียนภาษาล้านนา

พยัญชนะล้านนาวรรคกะและวรรคจะครบ ๑๓ ตัว ดูรูปตั๋วเมือง คำอ่านคำเมือง ชั้นอักษรสูงต่ำ ตัวเชิง คำตัวอย่างจากพจนานุกรม และแบบฝึกทายตัวอักษร

ป้ายบอกทางสีเขียวบนถนนในเชียงราย เขียนว่า สนามบิน ถนนพหลโยธิน อำเภอแม่สาย อำเภอเชียงแสน และป้ายเหลืองว่า ทางลอด

กฎเสียงคำเมือง ร→ฮ ช→จ ท→ต พ→ป: ฟังเหมือนแต่คนละคำ

18 ตุลาคม 2569 เรียนภาษาล้านนา

กฎเสียงคำเมือง ร เป็น ฮ ช เป็น จ ท เป็น ต พ เป็น ป ค เป็น ก ทำไมคนภาคกลางฟังคำเมืองแล้วเข้าใจผิด พร้อมตัวอย่างกว่า ๕๐ คำจากพจนานุกรม และเกม…

↑

↑ ↓ เลือก · Enter เปิด · Esc ปิด