
ภาพ: Alifshinobi / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)
ร เป็น ฮ ในคำเมือง: ฮัก ฮ้อน ฮู้ และอีกหลายร้อยคำ
ร เป็น ฮ คือกฎเสียงที่ได้ยินบ่อยที่สุดในคำเมือง คนเมืองพูด ฮัก รักฯ (คำเมืองอ่านว่า ฮัก) แทน รัก พูด ฮ้อน แทน ร้อน พูด ฮู้ แทน รู้ และเรียกตัวเองว่า เฮา แทน เรา เสียง ร รัวลิ้นที่ภาษาไทยกลางยังออกเสียงอยู่ ในคำเมืองกลายเป็นเสียง ฮ ทั้งหมด
บทความนี้พาไปดูกฎข้อนี้ให้ลึกกว่าเรื่อง กฎเสียงคำเมือง ว่าพจนานุกรมเขียนกฎไว้อย่างไร มีกี่คำที่เป็นไปตามกฎ คำไหนเป็นข้อยกเว้น และภาษาพี่น้องอย่างลาว อีสาน และไทลื้อ มีเสียงแบบเดียวกันหรือเปล่า
กฎ ร เป็น ฮ ตามที่พจนานุกรมเขียนไว้
พจนานุกรมมรดกล้านนาอธิบายกฎนี้ไว้ที่ตัวอักษร ร (ระหน้อย) ว่า ตามปกติคำที่เป็นภาษาล้านนาหรือภาษาไทยถิ่นเหนือดั้งเดิม ร ออกเสียงเป็น ฮะ และยกตัวอย่างประโยคที่ชัดที่สุดว่า "เรารักโรงเรียน" (ภาษาเขียน) ออกเสียงว่า "เฮาฮักโฮงเฮียน" (ภาษาพูด)
พจนานุกรมบอกด้วยว่าคำบางกลุ่มไม่เป็นไปตามกฎ คือชื่อเฉพาะ ระบบจำนวน และคำที่ยืมมาจากภาษาอื่น ซึ่งมักออกเสียง ร เป็น ล ดูหัวข้อ "เมื่อ ร ไม่เป็น ฮ" ด้านล่าง
ร ในตัวหนังสือล้านนา: ตัว ฮ มาทีหลัง
ในอักษรธรรมล้านนา คำพื้นเมืองอย่าง ฮัก ฮ้อน ฮู้ เขียนด้วยตัว ร ซึ่งเป็นรูปเดิมของคำ แล้วอ่านออกเสียงเป็น ฮ ตัวอักษรล้านนาเองก็มีตัว ฮ ด้วย แต่มาทีหลัง
พจนานุกรมมรดกล้านนาอธิบายไว้ที่ตัว ฮ โดยอ้างงานของ ก่องแก้ว วีระประจักษ์ และ นิยะดา ทาสุคนธ์ ว่าพบหลักฐานของตัวนี้เก่าสุดเมื่อ พ.ศ. ๒๑๓๕ และสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเพื่อแทนเสียง /h/ โดยตรง เหตุผลคือเมื่อมีการยืมคำบาลีเข้ามามากขึ้น ผู้คนนิยมอ่านตัว ร ในคำเหล่านั้นเป็นเสียง ล แม้ในการเทศน์ ก็อ่านตัว ร เป็น ล แม้จะเป็นคำล้านนาก็ตาม จึงเกิดความสับสน ต้องมีตัว ฮ ไว้แก้ปัญหา
ส่วนหลักการเขียน พจนานุกรมอ้างพจนานุกรมล้านนา-ไทย ฉบับแม่ฟ้าหลวง ของอุดม รุ่งเรืองศรี (หน้า ๙๒๒) ซึ่งถือว่าคำล้านนาหรือคำไทดั้งเดิมให้ใช้ตัว ร และอ่านเป็น ฮ ทุกคำ ส่วนตัว ฮ ใช้กับคำที่ยืมมาและคำที่เกิดจากการเลียนเสียงเท่านั้น
อ่านเรื่องตัวอักษรทั้งระบบได้ที่ ตั๋วเมืองคืออะไร
กว่า ๔๐๐ รายการในพจนานุกรม
เราลองนับจากพจนานุกรมมรดกล้านนาเอง (ช่องรูปไทยของแต่ละรายการ นับเมื่อ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๖๙) ได้ตัวเลขดังนี้
- รายการที่คำเมืองอ่านขึ้นต้นด้วย ฮ มีทั้งหมด ๔๔๕ รายการ
- ในจำนวนนี้ ๔๐๑ รายการ มีรูปไทยขึ้นต้นด้วย ร
- อีก ๔๓ รายการมีรูปไทยขึ้นต้นด้วย ฮ อยู่แล้ว (ดูหัวข้อข้อยกเว้น)
- ถ้ามองจากอีกด้าน รายการที่รูปไทยขึ้นต้นด้วย ร มีราว ๔๘๐ รายการ และ ๔๐๑ รายการอ่านเป็น ฮ คือกว่าร้อยละ ๘๐
ตัวเลขนี้รวมคำประสมไว้ด้วย (เช่น ฮักแต๊ ฮักแปง ล้วนนับเป็นรายการต่างหาก) จึงเป็นภาพรวมคร่าว ๆ ไม่ใช่สำมะโนทางภาษาศาสตร์ ตัวอย่างต่อไปนี้แบ่งตามหมวด ทุกคำอยู่ในพจนานุกรม
ชีวิตประจำวัน: บ้าน ของใช้ และไร่นา
| คำเมือง | อักษรล้านนา | คำไทยกลาง | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เฮือน | เริอฯร | เรือน | บ้าน สิ่งปลูกสร้างสำหรับอยู่อาศัย |
| เฮือ | เริอฯอ | เรือ | พาหนะทางน้ำ (เครื่องบินเรียก เฮือบิน) |
| โฮงยา | โร฿งฯอยฯา | โรงยา | โรงพยาบาล |
| ฮั้ว | รั้วฯ | รั้ว | เครื่องล้อมหรือกั้นพื้นที่ |
| ฮ้าน | ร้านฯ | ร้าน | ที่ปลูกยกพื้นสำหรับวางของ |
| ไฮ่ | ไร่ | ไร่ | ที่ปลูกพืชบนไหล่เขาหรือที่ดอน |
ธรรมชาติ สัตว์ และพืช
| คำเมือง | อักษรล้านนา | คำไทยกลาง | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ฮาก | รากฯ | ราก | ส่วนของพืชที่อยู่ใต้ดิน |
| ฮัง | รังฯ | รัง | ที่อยู่ของนก หนู แมลง |
| ฮวง | รวฯง | รวง | ช่อข้าวที่ห้อยลง |
| แฮด | แรดฯ | แรด | สัตว์ใหญ่มีนอ |
| ฮ่ม | ร่฿มฯ | ร่ม | ที่ไม่ถูกแดดถูกฝน |
การกระทำ
| คำเมือง | อักษรล้านนา | คำไทยกลาง | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ฮีบ | รีปฯ | รีบ | ด่วน เร่ง |
| ฮิน | รินฯ | ริน | เทให้ไหลทีละน้อย |
| ฮาด | ราดฯ | ราด | เทของเหลวให้กระจาย เช่น ฮาดน้ำแก๋ง (ราดน้ำแกง) |
| ฮัด | รัดฯ | รัด | โอบรอบหรือพันให้กระชับ |
| เฮียก | รยฯก | เรียก | เรียก เช่น เรียกขวัญ |
| เฮียน | รยฯร | เรียน | ศึกษาให้รู้และชำนาญ |
| ฮับ | รัปฯ | รับ | ถือเอาสิ่งที่ผู้อื่นให้ |
| ฮ้อง | ร้อฯง | ร้อง | เปล่งเสียงดัง เรียก ตะโกน |
คน ตัวเลข และการต้อนรับ
| คำเมือง | อักษรล้านนา | คำไทยกลาง | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| เฮา | เรัา | เรา | สรรพนามบุรุษที่ ๑ พหูพจน์ |
| ฮ้อย | ร้อฯยฯ | ร้อย | จำนวน ๑๐๐ |
| ฮับต้อน | รัปฯต้อฯร | รับต้อน (ต้อนรับ) | รับรอง ดูแลเมื่อแขกมาถึง |
| ฮู้จั๋ก | รู้จักฯ | รู้จัก | รู้จัก เคยพบเห็น |
ฮีต ประเพณี และสำนวน
คำที่ติดกับวิถีชีวิตของคนเมืองมากที่สุดหลายคำก็มี ฮ ที่มาจาก ร เช่นกัน
| คำเมือง | อักษรล้านนา | คำไทยกลาง | ความหมาย |
|---|---|---|---|
| ฮีตฮอย | รีตฯรอฯยฯ | รีตรอย (จารีตประเพณี) | ขนบธรรมเนียมที่สืบทอดกันมา |
| ฮ้องขวัญ | ร้อฯงขัวฯร | ร้องขวัญ | เรียกขวัญ เชิญขวัญกลับตัว |
| ฮอมปอย | รอฯมพอฯยฯ | รอมพอย | ร่วมบริจาคเงินหรือสิ่งของในงานปอย |
| แฮกนา | แรกฯนาฯ | แรกนา | เริ่มไถนาในวันที่ดีที่สุดของฤดู |
| ฮ่วมกิ๋นฮ่วมตาน | ร่วฯมกินฯร่วฯมทาฯนฯ | ร่วมกินร่วมทาน | ร่วมทำบุญและร่วมฉลองด้วยกัน |
| ฮ่มเย็นเป๋นสุ๋ข | ร่฿มฯเอยฯันฯเปนฯสุข | ร่มเย็นเป็นสุข | อยู่เย็นเป็นสุข |
| ฮ้ายก่อนดีลูน | ร้ายฯก่อฯรดีลูร | ร้าย (ต้นร้ายปลายดี) | ต้นร้ายปลายดี |
คำว่า ฮีตฮอย ฟังคุ้นเพราะเป็นคำที่คนเมืองใช้เรียกจารีตประเพณี และถ้าทำผิดประเพณีเรียกว่า ผิ๋ดฮีต พจนานุกรมบันทึกไว้ด้วยว่า ถ้าไม่ปฏิบัติตามบางอย่างก็ไม่ผิดอะไร แต่อาจถูกตำหนิว่าเป็นคนขาดการศึกษาหรือไม่มีมารยาท
อ่านเรื่องพิธี ฮ้องขวัญ ได้ที่ ฮ้องขวัญ
ชื่อเมืองที่มี ร อยู่กลางคำ
กฎนี้ใช้กับ ร ทุกตำแหน่งต้นพยางค์ ไม่ใช่เฉพาะต้นคำ ชื่อ เจียงฮาย ชยฯงรายฯ (คำเมืองอ่านว่า เจียงฮาย) คือเชียงราย ใช้กฎสองข้อพร้อมกัน ช เป็น จ และ ร เป็น ฮ ชื่อเต็มของจังหวัดอยู่ใน ๘ จังหวัดล้านนา
เมื่อ ร ไม่เป็น ฮ
กฎนี้เป็นกฎที่แข็งแรง แต่ไม่ใช่ทุกคำ จากรายการราว ๔๘๐ รายการที่รูปไทยขึ้นต้นด้วย ร ที่เหลือ ๗๙ รายการแยกเป็น
| ผลที่ได้ | จำนวน | ตัวอย่างในพจนานุกรม |
|---|---|---|
| ยังเป็น ร | ๓๐ | รถ และคำประสมทั้งหลาย (รถม้า รถสามล้อ) ราชสีห์ ชื่อ "แม่วัน" อย่างร้วงและรวาย |
| เป็น ล | ๒๙ | ลาดหน้า (ราดหน้า) โลมัน (โรมัน) ลิดสะดวง (ริดสีดวง) |
| เป็น หละ | ๒๐ | หละกัง (ระฆัง) หละบำ (ระบำ) หละเบิด (ระเบิด) |
ตามที่พจนานุกรมอธิบายไว้ที่ตัว ร ชื่อเฉพาะ ตัวเลขและยศ และคำยืมมักอ่านเป็น ล ตัวอย่างในพจนานุกรมคือ อำเภอแม่ริม อ่านว่า แม่ลิม ร้อยตรีพร้อม อ่านว่า ล้อยตีพ้อม สามพันห้าร้อย อ่านว่า สามปันห้าล้อย และ อเมริกา อ่านว่า อเมลิกา ส่วนที่อ่านเป็น หละ มีไม่มาก เช่น ระฆัง อ่านว่า หละกัง และ สารภี อ่านว่า สาหละปี
มีตัวอย่างน่ารักที่ร เป็น ล ในชื่อปีนักษัตร พจนานุกรมบันทึกว่า เล้า เรั้า (คำเมืองอ่านว่า เล้า) คือปีระกา ปีที่ ๑๐ ในรอบนักษัตร ใช้ไก่เป็นสัญลักษณ์ ใครเกิดปีระกาจึงเป็นคนปีเล้า
ฮ ที่ไม่ได้มาจาก ร
อีก ๔๓ รายการ ฮ ไม่ได้มาจาก ร ตัวอย่างที่พจนานุกรมให้ไว้มีหลายแบบ
- คำยืมจากภาษาอื่น เช่น ฮวงซุ้ย ฮวฯงซุ้ (ที่ฝังศพของชาวจีน แผลงมาจากฮวงจุ้ย) ฮังโล ฮังฯโล (เตาถ่านขนาดเล็ก ที่พจนานุกรมระบุว่ามาจากอั้งโล่) และ ฮังเล ฮังฯเล ชื่อแกงที่อ่านต่อได้ที่ แก๋งฮังเล
- คำที่พจนานุกรมโยงกับ ห เช่น ฮ่า ร่า ซึ่งพจนานุกรมอธิบายว่าคือ ห่า โรคระบาดสมัยโบราณ และชื่ออำเภอ ฮอด ฮอฯด ที่พจนานุกรมบอกว่าเดิมชื่อเมืองหอด (ส่วน ฮอด ที่แปลว่าถึง พจนานุกรมเทียบกับ รอด ตามที่เล่าไว้ใน กฎเสียงคำเมือง)
- คำเลียนเสียงและคำอุทาน เช่น ฮื้อ ฮึด เฮอะเหอ ซึ่งเป็นกลุ่มที่พจนานุกรมแม่ฟ้าหลวงให้ใช้ตัว ฮ
คำว่า ฮุ่ม รุ่ม (คำเมืองอ่านว่า ฮุ่ม) แปลว่าเคี่ยวหรือต้มด้วยไฟอ่อนให้เปื่อยนุ่ม มาจาก รุ่ม ตามกฎ ร เป็น ฮ ตรงตามตัวอย่าง ฮุ่มหมูให้เปื่อยก็คือหัวใจของแกงฮังเล
พี่น้องไท: ลาว อีสาน และไทลื้อ
เสียง ร เป็น ฮ ไม่ได้มีเฉพาะในคำเมือง งานวิจัยเสนอว่าเป็นการเปลี่ยนเสียงที่เกิดขึ้นในหลายภาษาไท ตามหลักฐานที่เราตรวจได้ดังนี้
ภาษาลาว แกรี ดาวิส (Garry W. Davis) เขียนไว้ในบทความเรื่องตัว ຣ (ร) ในภาษาลาว (Journal of Lao Studies, ๒๕๕๘) ว่าในภาษาลาวยุคต้น เสียง r เปลี่ยนเป็น h เช่น rao เป็น hao (เรา) และ rak เป็น hak (รัก) และเกิดขึ้นใน "ภาษาไทถิ่นเหนือที่ใกล้ชิดกัน" ด้วย (อ้างเกดนีย์ ๑๙๖๖) คำพยางค์เดียวของลาวมี h ในที่ที่ภาษาไทยกลางมี r เช่น hɔɔn ที่ตรงกับ ร้อน ส่วนภาษาไทยกลางนั้น ดาวิสบอกว่าไม่เคยผ่านการเปลี่ยนเสียง r เป็น h นี้เลย
ดาวิสเล่าอีกว่าในคำที่มีสองพยางค์ขึ้นไป r ของลาวไปเป็น l (เช่น lawaaŋ แปลว่าระหว่าง) ซึ่งคล้ายกับที่พจนานุกรมมรดกล้านนาบันทึกว่าคำยืมและชื่อเฉพาะอ่านเป็น ล และ หละ ในคำเมือง และตัวอักษรลาว ຮ ก็ใช้เขียนเสียง h ที่มาจาก r เท่านั้น ใกล้กับที่พจนานุกรมบอกเรื่องตัว ฮ ในล้านนา
ภาษาอีสาน บทความ "คำเมือง-ลาว ภาษาและวัฒนธรรมพี่น้อง" ของ อัจฉราภรณ์ จันทร์สว่าง (๒๕๕๔) ซึ่งเปรียบภาษาถิ่นเหนือกับภาษาถิ่นอีสาน สรุปว่าทั้งสองถิ่น ออกเสียง /ฮ/ แทน /ร/ เหมือนกัน และไม่มีเสียง ช โดยใช้ จ หรือ ซ แทน ทั้งสองถิ่นมีวรรณยุกต์เท่ากันที่ ๖ หน่วยเสียง และมีพิธีเรียกขวัญร่วมกัน
ภาษาไทลื้อ บทความ Tai Lue language ใน Wikipedia (ซึ่งเราใช้เป็นแนวทางเท่านั้น) ระบุว่า ร ในภาษาไทยหลายคำเป็น ฮ ในภาษาไทลื้อ เช่นเดียวกับในภาษาลาวและภาษาไทยวน และยกตัวอย่าง ร้อน รัก รู้ ที่ออกเสียงเป็น hɔ̀n, hak และ hùː ส่วนคำว่า "ความรัก" มีในพจนานุกรมไทลื้อ-อังกฤษที่เผยแพร่บน Webonary ว่า hak ซึ่งตรงกัน
ทำไม r ถึงกลายเป็น h ดาวิสรายงานคำอธิบายหนึ่งว่า เสียง r ในภาษาไทยดั้งเดิมน่าจะรัวลิ้นและมีลมออกมาก เมื่อการออกเสียงอ่อนลง เสียงจะใกล้เคียงกับ h จึงรวมเข้ากับเสียง h ที่มีอยู่แล้ว (อ้างหลี ๑๙๗๗ และคอร์ต ๑๙๙๖) นักภาษาศาสตร์เรียกการเปลี่ยนแบบนี้ว่า debuccalization และพบได้ในภาษาอื่นของโลกด้วย
ลองเล่นเกม ร เป็น ฮ
ทดสอบตัวเองว่ารู้จักคำเมืองที่มาจาก ร กี่คำ ข้อสอบมาจากคู่คำในพจนานุกรมจริง ๒๕ คู่ ตอบถูกแล้วจะเห็นอักษรล้านนาและความหมายจากพจนานุกรมด้วย
สรุป
- คำพื้นเมืองที่ภาษาไทยกลางขึ้นต้นด้วย ร คำเมืองอ่านเป็น ฮ เช่น ฮัก ฮ้อน ฮู้ เฮา เฮียน เฮือน
- ในพจนานุกรมมรดกล้านนา ๔๐๑ รายการ จากราว ๔๘๐ รายการที่รูปไทยขึ้นต้นด้วย ร อ่านเป็น ฮ (นับเมื่อ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๖๙)
- ข้อยกเว้นคือคำยืม ชื่อเฉพาะ และตัวเลขหรือยศ ซึ่งมักอ่านเป็น ล หรือ หละ เช่น แม่ลิม หละกัง และ ปีเล้า
- ฮ ในคำเมืองบางคำไม่ได้มาจาก ร เช่น ฮวงซุ้ย ฮ่า (ห่า) และชื่อ ฮอด
- งานวิจัยตรวจพบเสียงแบบเดียวกันในภาษาลาวและอีสาน และมีรายงานในภาษาไทลื้อ
ค้นคำเมืองที่ขึ้นต้นด้วย ฮ เพิ่มเติมได้ที่ พจนานุกรมมรดกล้านนา ถ้าอยากเรียนกฎอื่นอ่านต่อที่ กฎเสียงคำเมือง และถ้าอยากรู้ว่าคนไตกลุ่มอื่นเป็นใคร อ่านได้ที่ คนไต
แหล่งอ้างอิง
- พจนานุกรมมรดกล้านนา (moradoklanna.com/dict): ฮัก · ฮ้อน · ฮู้ · ฮีตฮอย และหมวดตัวอักษร ร ฮ (รายการ ระหน้อย และตัว ฮ) ตรวจและนับเมื่อ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๖๙
- อุดม รุ่งเรืองศรี. (๒๕๔๗). พจนานุกรมล้านนา-ไทย ฉบับแม่ฟ้าหลวง (ปรับปรุงครั้งที่ ๑). หน้า ๙๒๒ (อ้างในพจนานุกรมมรดกล้านนา หมวดตัว ฮ)
- Davis, G. W. (๒๕๕๘). The Story of Lao r: Filling in the Gaps. Journal of Lao Studies, Special Issue 2, 97–109.
- อัจฉราภรณ์ จันทร์สว่าง. (๒๕๕๔). คำเมือง-ลาว ภาษาและวัฒนธรรมพี่น้อง. Journal of Social Innovation and Lifelong Learning, ๕(๑).
- Wikipedia. Tai Lue language (ใช้เป็นแนวทางเท่านั้น) และ Dai Lue–English Dictionary บน Webonary.
ฝึกคำจากบทความนี้
ลองเล่นบัตรคำ 40 คำจากบทความนี้ จำคำล้านนาให้แม่นขึ้น
ค้นหาคำว่า "ฮัก" ในพจนานุกรมมรดกล้านนา
🎯 ทดสอบคำในบทความนี้ทายคำล้านนาจากบทความ 48 คำ จำได้แค่ไหน?


