
ภาพ: Takeaway / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)
เพลงของกิ๋นคนเมือง: เรียนชื่ออาหารเหนือจากเพลงจรัล
เพลงของกิ๋นคนเมือง เป็นเพลงคำเมืองที่ จรัล มโนเพ็ชร แต่งคำร้องและทำนอง และร้องคู่กับ สุนทรี เวชานนท์ ทั้งเพลงคือการผลัดกันไล่ชื่ออาหารเหนือ ฝ่ายชายร้องหนึ่งจาน ฝ่ายหญิงรับอีกจาน จนครบหลายสิบอย่าง คำสำคัญของเพลงคือ ของกิ๋น ขอฯงกินฯ (คำเมืองอ่านว่า ของกิ๋น) แปลว่า อาหาร ของบริโภค
บทเรียนนี้ชวนฟังว่าในเพลงมีอาหารอะไรบ้าง จัดเป็นหมวดตามวิธีปรุง แล้วเรียนคำเมืองที่ซ่อนอยู่ในท่อนเปิดและท่อนจบ
ฟังเพลงก่อน

เพลงของกิ๋นคนเมือง จากช่อง Nititad AOA Official เพลงนี้อยู่ในอัลบั้ม โฟล์คซองคำเมือง ชุดอมตะ (พ.ศ. ๒๕๒๐) ผลงานชุดแรกอย่างเป็นทางการของจรัล ชุดเดียวกับ เพลงผักกาดจอ และ เพลงน้อยไจยา งานวิจัยของเอื้อมพร ทิพย์เดช และสิริวรรณ นันทจันทูล (๒๕๖๖) จัดเพลงนี้ไว้ในกลุ่มเพลงที่วาดภาพคนเมืองว่า "มีความเป็นอยู่เรียบง่าย จริงใจ"
ท่อนเปิด: ชวนกินจนน้ำลายสอ
เพลงเปิดด้วยฝ่ายชายว่า "ของกิ๋นบ้านเฮา เลือกเอาเต๊อะนาย" แล้วสองคนร้องรับกันว่า "ล้วนซะป๊ะมากมี" ก่อนบอกคนฟังว่า "ฟั่งไค่อยากจนเผลอ มาบลืนน้ำลาย"
| คำในเพลง | อักษรล้านนา | ความหมาย (ตามพจนานุกรม) |
|---|---|---|
| เฮา | เรัา | เรา (บ้านเฮา = บ้านเรา) |
| ซะป๊ะ | ซะพะ | มากมาย หลายอย่าง เข้าใจว่าเพี้ยนมาจากบาลี สัพพะ (ทั้งปวง) |
| ฟั่ง | ฟั่งฯ | รีบเร่ง รีบร้อน |
| ไค่ | ไฅ่ | อยาก ใคร่ ต้องการ |
| ลืน | ลืนฯ | กลืน |
| หื้อ | หื้ | ให้ (ฟังหื้อดีเน้อ = ฟังให้ดีนะ) |
"ฟั่งไค่อยากจนเผลอ มาบลืนน้ำลาย" จึงฟังได้ว่า ฟังแล้วอยากกินขึ้นมาทันที จนเผลอกลืนน้ำลาย คำว่า ซะป๊ะ ยังพบในคำซ้อน ซะป๊ะซะปัน และ ซะป๊ะซะเป้ด ซึ่งพจนานุกรมให้ความหมายเดียวกัน
อาหารในเพลง จัดเป็นหมวด
จานในเพลงไม่ได้เรียงตามหมวด แต่ถ้าจัดใหม่ตามวิธีปรุง จะเห็นว่าเพลงเดียวพาไปรู้จักครัวล้านนาเกือบครบ ทั้งแกง น้ำพริก ยำ ส้า ลาบ และของคั่ว ตารางนี้ใส่อักษรล้านนาของชื่ออาหาร หรือคำหลักของอาหารนั้น ตามที่พจนานุกรมบันทึกไว้
| ในเพลง | คำหลัก | คืออะไร |
|---|---|---|
| แก๋งแคจิ๊นงัว | แก๋งแค แกงฯแฅ | แกงผักหลายอย่างรวมกัน ใส่เนื้อวัว (จิ๊น ชิ้นฯ = เนื้อ · งัว ง฿วฯ = วัว) |
| แก๋งหน่อไม้ซาง | ไม้ซาง ไม้ซางฯ | แกงหน่อของไผ่ซาง ไผ่ลำใหญ่ปล้องหนา |
| แก๋งผักเซียงดา ใส่ป๋าแห้ง | ผั๋กเซียงดา ผักฯซยฯงดา | แกงผักเซียงดาใส่ปลาแห้ง (ป๋า ปลฯา = ปลา) |
| แก๋งบอน · แก๋งตูน | บอน บอฯร · ตุน ทุร | แกงก้านใบบอน และแกงก้านคูน (ตุน ตูน ก็ว่า) |
| แก๋งหยวกกล้วย | หยวก อยฯวฯก | แกงแกนอ่อนของต้นกล้วย |
| แก๋งเห็ด · แก๋งหอย | เห็๋ด เหัดฯ · หอย หอฯยฯ | แกงเห็ด และแกงหอย |
| แก๋งบ่าค้อนก้อม | บ่าค้อนก้อม บ่าฯฅ้อฯรก้อฯม | แกงฝักมะรุม คำเมืองเรียกฝักมะรุมว่า บ่าค้อนก้อม |
| แก๋งอ่อมเครื่องใน | แก๋งอ่อม แกงฯอ่อฯม | แกงอ่อม ต้มเคี่ยวเครื่องในให้เปื่อย |
| แก๋งผักเฮือด | ผั๋กเฮือด ผักฯเฮิอฯด | แกงใบอ่อนของต้นเลียบ |
| แก๋งฮังเล | แก๋งฮังเล แกงฯฮังฯเล | แกงหมูสามชั้นชิ้นโต เคี่ยวจนน้ำงวด |
| แก๋งโฮะ | แก๋งโฮะ แกงฯโร฿ะ | แกงรวมหลายอย่าง มีแกงฮังเลเป็นหลัก |
| ในเพลง | คำหลัก | คืออะไร |
|---|---|---|
| น้ำพริกแมงดา | แมงดา แมงฯดา | น้ำพริกที่โขลกแมงดานาลงไปด้วย |
| น้ำพริกอ่อง | น้ำพิกอ่อง นาฯระฯพิกฯอ่อฯง | น้ำพริกสีส้มจากมะเขือเทศและพริกแห้ง เคี่ยวจนขลุกขลิก |
| น้ำพริกอี่เก๋ | อี่เก๋ อี่เก | น้ำพริกพื้นบ้านล้านนาที่มีน้ำขลุกขลิก |
| น้ำปู๋ | น้ำปู๋ นาฯปู | น้ำปูนาเคี่ยวจนข้นดำ ใช้ปรุงอาหาร |
| น้ำเมี่ยง | น้ำเหมี้ยง นาฯห้มฯง | น้ำที่ได้จากการนึ่งยอดเมี่ยง เคี่ยวจนข้นเหนียว นิยมผสมข้าวคั่วปรุงรส |
| ในเพลง | คำหลัก | คืออะไร |
|---|---|---|
| ต๋ำบ่าหนุน | บ่าหนุน บ่าฯหนฯร | ขนุนอ่อนโขลกกับน้ำพริก (ต๋ำ ตำ = ตำ) |
| ยำเตา | เตา เทัาฯ | ยำสาหร่ายน้ำจืดสีเขียวเส้นละเอียด |
| ส้าบ่าเขือผ่อย | บ่าเขือผ่อย บ่าฯเขิอฯอผ่อฯยฯ | มะเขือเปราะหั่นเคล้าน้ำพริกแบบ ส้า ส้า |
| ก้อยป๋าดุกอุย | ก้อย ก้อฯยฯ | ก้อยที่ทำจากปลาดุกอุย พจนานุกรมบอกว่าก้อยเป็นชื่ออาหารอีสาน |
| ยำหน่อไม้ | ยำหน่อ ยำหํนฯอฯ | หน่อไม้ต้มจักเส้น คลุกน้ำพริกที่มีน้ำปู๋ |
| ยำจิ๊นไก่ | ยำจิ๊นไก่ ยำชิ้นฯไก่ | ยำเนื้อไก่ |
| ในเพลง | คำหลัก | คืออะไร |
|---|---|---|
| ลาบงัวตั๋วลาย | ลาบ ลาปฯ | ลาบเนื้อวัวตัวลาย (ตั๋ว ต฿วฯ = ตัว) |
| ลาบควายตั๋วดำ | ลาบควาย ลาปฯฅวฯายฯ | ลาบเนื้อควายตัวดำ |
| ลาบไก่ | ลาบ | ลาบไก่ |
| ลาบป๋าสร้อย | ลาบ | ลาบปลาสร้อย ปลาน้ำจืดตัวเล็กในวงศ์ปลาตะเพียน ชนิดที่รู้จักกันดีคือปลาสร้อยขาว ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ตามแม่น้ำ หนอง บึง และนาข้าว |
| ในเพลง | คำหลัก | คืออะไร |
|---|---|---|
| ไส้อั่วจิ๊นหมู | ไส้อั่ว ไส้อ่฿วฯ | หมูสับคลุกเครื่องปรุง ยัดไส้หมู แล้วทอดหรือย่าง |
| คั่วบ่าถั่วปู | บ่าถั่วปู บ่าฯถ฿วฯพู | ถั่วพูคั่ว (คำเมืองเรียกคั่วว่า ขั้ว ขั้฿วฯ) |
| คั่วผักกุ่มดอง | กุ่ม กุ่ม | ยอดผักกุ่มดองนำมาคั่ว ผักกุ่มขึ้นในที่ชื้นแฉะตามลำห้วย |
| หนังปอง | หนังปอง หันฯงพอฯง | หนังวัวหรือหนังควายทอดให้พอง |
| น้ำตับ | — | อาหารที่ทำคล้ายจิ๊นส้ม แต่ใช้ตับ เดิมใช้ตับวัว ตับควาย หรือตับหมู ปัจจุบันมักใช้ตับหมู มักขายคู่กับน้ำเมี่ยง |

ร้องคู่ชายหญิง: ผลัดกันส่งจาน
เพลงนี้ร้องแบบโต้ตอบ ฝ่ายชายเริ่มจานหนึ่ง ฝ่ายหญิงรับจานคู่กัน ท่อนลาบฟังชัดที่สุด ชายร้องว่า "ลาบงัวตั๋วลาย" หญิงรับว่า "ลาบควายตั๋วดำ" เป็นคู่สีลายกับสีดำ แล้วปิดด้วย "ลาบป๋าสร้อยก็ลำ" คือลาบปลาสร้อยก็อร่อย
- ลำ ลำ (คำเมืองอ่านว่า ลำ) — อร่อย มีรสดี ถูกปาก
- กา คาฯ (คำเมืองอ่านว่า กา) — คำลงท้ายให้เป็นคำถาม เช่น อาบน้ำแล้วกา = อาบน้ำแล้วหรือยัง เนื้อเพลงบางฉบับจดท้ายท่อนลาบว่า "ก็ลำกา" ซึ่งอาจเป็นเสียงร้องรับที่จดรวมเข้าไป
- กึ่งดึ่ง กึ่งฯดึ่งฯ (คำเมืองอ่านว่า กึ่งดึ่ง) — ใช้บอกลักษณะคนหรือสัตว์ตัวใหญ่นอนอยู่ เช่น ควายนอนกึ่งดึ่ง เนื้อเพลงฉบับหนึ่งจดเสียงร้องรับหลัง "ลาบควายตั๋วดำ" ว่า (กึ่งดึ่ง)
การร้องผลัดกันแบบนี้ทำให้คนฟังรอว่าอีกฝ่ายจะส่งจานอะไรมา และทำให้ชื่ออาหารจำนวนมากฟังไม่เบื่อ ข้อสังเกตเรื่องคู่จานเป็นการอ่านของมรดกล้านนาเอง
ท่อนจบ: กินอะไรระวังบ้าง
ท้ายเพลงเปลี่ยนจากการอวดของกิ๋นมาเป็นการเตือนแบบขำ ๆ ชายร้องว่า "กิ๋นอะหยังระวังพ่อง" หญิงรับว่า "ลุต๊องจะว่าบ่บอก"
| คำในเพลง | อักษรล้านนา | ความหมาย (ตามพจนานุกรม) |
|---|---|---|
| อะหยัง | อหัยฯง | อะไร สิ่งไหน |
| พ่อง | ระฯพ่อฯง | บางสิ่ง บางส่วน (ระวังพ่อง = ระวังบ้าง) |
| ต๊อง | ท้อฯง | ท้อง |
| บ่ | บ | ไม่ (บ่บอก = ไม่บอก) |
ลุต๊อง (บางฉบับจดว่า หลุท้อง) ในคำเมืองหมายถึง ท้องเสีย วลีนี้จึงแปลว่า "ถ้าท้องเสีย อย่าว่าไม่บอกนะ" คือเตือนว่ากินของแปลก ๆ มากเกินไประวังท้องเสีย พจนานุกรมยังไม่ได้บันทึกวลีนี้ไว้ (คำว่า ลุ ในพจนานุกรมแปลว่า ถึง บรรลุ สำเร็จ)
จากนั้นฝ่ายชายหักมุมว่า "ส่วนบ้านผมกิ๊กก๊อก" หญิงรับว่า "ยอกแก๋งโฮะตึงวัน" ตึงวัน ทึงฯวันฯ (คำเมืองอ่านว่า ตึงวัน) แปลว่า ทุกวัน ส่วน ยอก ยอฯก พจนานุกรมให้ความหมายว่า กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง ความหมายขึ้นอยู่กับคำที่ตามมา บ้านที่ไม่มีอะไรมากจึงได้แต่แกงโฮะทุกวัน มุกเดียวกับ เพลงผักกาดจอ ที่หนุ่มบ้านจนมีแต่ผักกาดจอให้กินทุกมื้อ
เนื้อร้องแต่ละฉบับเขียนต่างกันอย่างไร
บทความนี้เทียบเนื้อร้องสามกลุ่ม คือ เว็บเนื้อเพลงที่คัดลอกกันมาเป็นกลุ่มเดียว (รวมคำบรรยายใต้วิดีโอ) SoundHa (ฉบับเก็บถาวร ๒๕๖๑) และ chords.in.th ยกคำตามรูปที่ฉบับส่วนใหญ่ใช้ หรือรูปที่ตรงกับพจนานุกรม
| คำในบทความนี้ | อีกฉบับหนึ่ง |
|---|---|
| ฟั่งไค่ · ฟังหื้อ | ฟั่งใค้ · ฟังฮื้อ |
| คั่วบ่าถั่วปู | ขั่วบ่าถั่วปู |
| ส้าบ่าเขือผ่อย | ซ้าบ่าเขือผ่อย · ซ่าบะเขือผ่อย |
| น้ำเมี่ยง | น้ำเมี้ยง |
| น้ำพริกอี่เก๋ | น้ำพริกอีเก๋ |
| ลาบป๋าสร้อยก็ลำ | ลาบป๋าสร้อยก็ลำกา · ลาบปล๋าสร้อยก่ลำ |
| ลุต๊องจะว่าบ่บอก | ลุต๊องจะว่าบ่าบอก · หลุท้องจะว่าบ่บอก |
การสะกดต่างกันเพราะเป็นการจดตามเสียงที่ได้ยิน ไม่มีฉบับใดเป็นเนื้อร้องทางการจากผู้แต่ง
สรุป
- ของกิ๋น แปลว่า อาหาร เพลงของกิ๋นคนเมืองของจรัล มโนเพ็ชร และสุนทรี เวชานนท์ ไล่ชื่ออาหารเหนือแบบร้องผลัดกัน
- ท่อนเปิดสอนคำว่า ซะป๊ะ (มากมาย) ฟั่ง (รีบ) ไค่ (อยาก) และ ลืน (กลืน)
- อาหารในเพลงครอบคลุมแกง น้ำพริก ยำ ส้า ก้อย ลาบ และของคั่ว เช่น แก๋งแค ต๋ำบ่าหนุน ยำเตา ลาบงัว
- ไค่ (อยาก) กับ ไค้ (ต้นไคร้) และ หื้อ (ให้) กับ ฮื้อ (คำอุทาน) เป็นคนละคำ
- ท่อนจบเตือนว่า "กิ๋นอะหยังระวังพ่อง" และปิดด้วยบ้านที่มีแต่แกงโฮะ ตึงวัน
ค้นชื่ออาหารในเพลงเพิ่มเติมได้ใน พจนานุกรมมรดกล้านนา เรียนอาหารเหนือครบ ๙๙ เมนูต่อได้ที่ กิ๋นล้ำกิ๋นลำ หรือฟังจรัลร้องคู่กับสุนทรีอีกเพลงที่ เพลงน้อยไจยา
อ่านต่อในชุดเดียวกัน: ผักกาดจอ · บ้านบนดอย หรือดูทั้งชุดที่ เรียนคำเมืองจากบทเพลงและวรรณกรรม
แหล่งอ้างอิง
- พจนานุกรมมรดกล้านนา: ของกิ๋น · ซะป๊ะ · ไค่ · น้ำเหมี้ยง · ตึงวัน
- Nititad AOA Official. ของกิ๋นคนเมือง – จรัล มโนเพ็ชร-สุนทรี เวชานนท์ (Official Music Video). YouTube
- เอื้อมพร ทิพย์เดช และสิริวรรณ นันทจันทูล. (๒๕๖๖). ภาพแทนคนเมืองในบทเพลงของจรัล มโนเพ็ชร. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ๑๐(๑), ๑๖๗–๑๘๔
- วิกิพีเดีย. จรัล มโนเพ็ชร · สุนทรี เวชานนท์ (ใช้เป็นเบาะแส)
- JIRCAS. Pak koom dorng (ผักกุ่มดอง). Thai Fermented Foods Database
- เนื้อร้องฉบับเทียบ (ใช้เป็นเบาะแสเท่านั้น): เนื้อเพลงของกิ๋นคนเมือง (meemodel) · SoundHa (ฉบับเก็บถาวร) · chords.in.th (ฉบับเก็บถาวร)
ค้นหาคำว่า "ของกิ๋น" ในพจนานุกรมมรดกล้านนา
🎯 ทดสอบคำในบทความนี้ทายคำล้านนาจากบทความ 58 คำ จำได้แค่ไหน?


