
ภาพ: Takeaway / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)
ข้าวของในครัวคนเมือง: คำเรียกหม้อ ไห และเครื่องครัวล้านนา
ห้องครัวในภาษาคนเมืองเรียกว่า เต๋าไฟ เตัาไฟ (คำเมืองอ่านว่า เต๋าไฟ) หรือ เฮือนไฟ เริอฯรไฟ คือเรียกครัวทั้งห้องตามเตาไฟที่อยู่ตรงกลาง ส่วนข้าวของในครัวทั้งหมดหรือเครื่องครัวล้านนา คนเมืองมีคำเรียกรวมที่จำง่ายว่า ถ้วยหวานจ๋านจ๊อน ถ้วฯยฯหวฯานฯจานฯช้อฯร (ถ้วยชามจานช้อน) หรือ หม้อไหตะไหลป้าก หํมฯอฯมฯอฯไหตไหลฯพากฯ (หม้อ ไห ถาด ทัพพี)
บทความนี้รวม ข้าวของในครัวคำเมือง จาก พจนานุกรมมรดกล้านนา แบ่งเป็นเตาไฟ เครื่องนึ่งข้าวเหนียว หม้อกับคก ไหกับหม้อดิน และของเสิร์ฟกับเครื่องสาน ปิดท้ายด้วยเรื่องชวนยิ้มว่าทำไมกระต่ายขูดมะพร้าวของภาคกลาง คนเมืองเรียกว่า "แมว"
เต๋าไฟ: เตาและที่ทำครัว
ครัวคนเมืองแต่เดิมหุงต้มบนไฟฟืน วางหม้อบนก้อนดินหรือก้อนหินสามก้อน แล้วจึงมีเตาดินปั้นที่ยกย้ายได้ เหนือเตาไฟมักมีแคร่สำหรับวางของให้แห้งด้วยควันไฟ
| คำเมือง | อักษรล้านนา | ความหมาย (ตามพจนานุกรม) |
|---|---|---|
| เต๋าไฟ | เตัาไฟ | โรงครัว ที่ปรุงอาหาร (เฮือนไฟ โฮงไฟ ก็ว่า) |
| เต๋า | เตัา | เตา อุปกรณ์ให้ความร้อนสำหรับหุงต้ม |
| ก้อนเส้า | ก้อฯรเส้า | ก้อนดิน หิน หรืออิฐ ตั้งเป็นสามมุมรองรับหม้อแกงสำหรับหุงต้ม |
| เต๋าหลัว | เตัาห฿ลฯวฯ | เตาที่ใช้ไม้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง |
| เต๋าฮังโล | เตัาฮังฯโล | อั้งโล่ เตาไฟขนาดเล็กปั้นด้วยดิน ยกไปมาได้ (ฮังโล ก็ว่า) |
| หิ้งข่า | หิ้งฯข่า | แคร่หรือกระบะสานที่อยู่เหนือเตาไฟ |
| ฮ้านน้ำ | ร้านฯนาฯ | ที่ยกขึ้นสำหรับวางหม้อน้ำดื่ม |

ภาพ: Takeaway / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)
เครื่องนึ่งข้าวเหนียว
ข้าวเหนียวเป็นข้าวหลักของคนเมือง ข้าวของชุดนี้จึงมีคำเรียกละเอียดที่สุดในครัว ตั้งแต่แช่ข้าว ล้างข้าว นึ่ง พักข้าว จนใส่กล่องไว้กิน
| คำเมือง | อักษรล้านนา | ความหมาย (ตามพจนานุกรม) |
|---|---|---|
| หม้อเข้าแจ้ | หํมฯอฯเขั้า | หม้อแช่ข้าวเหนียวก่อนนึ่ง มักทรงกระบอก เป็นหม้อเคลือบ (หม้อเข้าหม่า ก็ว่า) |
| ซ้าหวด | ซ้าหวฯด | ภาชนะไม้ไผ่สานคล้ายกระบุงขนาดเล็ก ใช้ล้างข้าวที่แช่ไว้ก่อนนำไปนึ่ง |
| หม้อหนึ้ง | หํมฯอฯหึ้นฯง | หม้อนึ่ง ใช้นึ่งข้าว นึ่งผัก ใช้คู่กับไหข้าว |
| ไหเข้า | ไหเขั้า | ไหข้าว ภาชนะไม้ทรงกระบอก ก้นมีแผ่นไม้เจาะรูให้ไอน้ำผ่าน ใช้นึ่งข้าวเหนียว |
| ตาดไหเข้า | ตาดฯไหเขั้า | แผ่นรองข้าวเหนียวที่ก้นไหนึ่งข้าว (หึมไห ก็ว่า) |
| โก๋ะเข้า | โก฿ะเขั้า | ถาดไม้สำหรับพักข้าวเหนียวที่นึ่งสุก คนให้ข้าวไม่แน่นติดกัน (กวั๋ะเข้า ก็ว่า) |
| ป๋งเข้า | ป฿ลฯงเขั้า | ยกข้าวเหนียวที่นึ่งสุกจากไหข้าวเทลงโก๋ะเข้า แล้วพลิกกลับไปมาให้คลายร้อน |
| ก่องเข้า | ก่อฯงเขั้า | กล่องข้าว ภาชนะสานด้วยไม้ไผ่หรือหวาย ใส่ข้าวเหนียวนึ่งไว้กิน |

ภาพ: Feral Arts / Wikimedia Commons (CC BY 2.0)

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
หม้อ คก และเครื่องมือหุงต้ม
ข้าวของชุดนี้ใช้ทำกับข้าวทุกวัน หลายคำต่างจากภาษาไทยกลางจนผู้เรียนอาจเดาไม่ออก เช่น กระทะ คนเมืองเรียกว่า หม้อขาง เพราะแต่เดิมทำด้วยเหล็กหล่อ ซึ่งภาษาถิ่นเหนือเรียกว่า ขาง ขางฯ
| คำเมือง | อักษรล้านนา | ความหมาย (ตามพจนานุกรม) |
|---|---|---|
| หม้อ | หํมฯอฯ | ภาชนะหุงต้ม ใส่น้ำหรือสิ่งของ ทำด้วยดินเผา โลหะ หรือวัสดุอื่น |
| หม้อแก๋ง | หํมฯอฯ | หม้อที่ใช้ปรุงอาหารประเภทแกง |
| หม้อขาง | หํมฯอฯขางฯ | กระทะ แต่เดิมทำด้วยเหล็กหล่อ |
| หม้องวง | หํมฯอฯมฯอฯงวฯง | หม้อดินที่มีพวย ใช้เป็นกาต้มน้ำ |
| ก๋าน้ำ | กานาฯ | กาน้ำ ภาชนะใส่น้ำหรือต้มน้ำ มีพวยและหูจับ |
| คก | ระฯค฿กฯ | ครก ทำด้วยดินเผา ไม้ หรือหิน |
| คกพิก | ระฯค฿กฯระฯพิกฯ | ครกสำหรับตำน้ำพริก |
| แก๋นคก | แกนฯระฯค฿กฯ | สากที่ใช้คู่กับครกตำน้ำพริก (แก๋นต๋ำ ก็ว่า) |
| มอง | มอฯง | ครกกระเดื่อง ใช้ตำข้าว ถั่ว ข้าวโพด และแป้ง |
| เขียง | ขยฯง | ไม้รองสับหั่น นิยมใช้ต้นมะขามตัดขวางเป็นแว่น |
| มีดคมบาง | มีดฯฅ฿มฯบาฯงฯ | มีดเล็กสันบาง ใช้ปอกหรืองานประณีต (มีดบาง ก็ว่า) |
| ป้าก | พากฯ | ทัพพี กระจ่า (เข้าสามป้าก คือข้าวสามทัพพี) |
| น้ำบวย | นาฯบวฯยฯ | กระบวย ภาชนะตักน้ำทำด้วยกะลามะพร้าว มีด้ามจับ |
| จ๊อน | ช้อฯร | ช้อน อุปกรณ์ตักอาหาร |
| ไม้กี้บ | ไม้คีปฯ | ตะเกียบสำหรับคีบอาหาร (ไม้ถู่ ก็ว่า) |

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

ภาพ: Takeaway / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
ไหและหม้อดิน: ของใส่น้ำและของเก็บ
ไหกับหม้อดินใช้เก็บน้ำดื่มและของหมักดองไว้กินนาน พจนานุกรมแยกชื่อตามรูปทรงและสิ่งที่ใส่ไว้ชัดเจน
| คำเมือง | อักษรล้านนา | ความหมาย (ตามพจนานุกรม) |
|---|---|---|
| ไห | ไห | ภาชนะไม้หรือดินเผาทรงสูง ปากเล็ก กลางป่อง ใส่น้ำหรือของหมักดอง |
| ไหป๋าฮ้า | ไหปลฯาร้า | ไหหมักปลาร้า มีขอบรอบปากไว้หล่อน้ำกันมดและแมลง |
| ไหซอง | ไหซอฯง | ไหดินเผาทรงกระบอก ใส่ผลไม้ดองหรือน้ำปลา มีซองหวายไว้ยก |
| ไหลวง | ไหลวฯง | โอ่งมังกร โอ่งดินเผาเคลือบสีน้ำตาลปนเหลือง มีลายมังกร (ลวง) |
| หม้อน้ำ | หํมฯอฯมฯอฯนาฯ | หม้อดินใช้ใส่น้ำ |
| น้ำต้น | นาฯต้฿นฯ | คนโทดินเผาแบบล้านนา คอยาว ปากเล็ก ใส่น้ำดื่มและใช้ในพิธีกรรม |
| หม้อซ่วยตี๋น | หํมฯอฯมฯอฯ | หม้อน้ำล้างเท้าที่เชิงบันไดบ้าน |
| หม้อออม | หํมฯอฯมฯอฯออฯม | กระปุก ภาชนะดินเผาขนาดเล็ก ปากแคบ |
| บอกเกื๋อ | บอฯกเกิลฯอฯอ | กระบอกไม้ไผ่ใส่เกลือ |
| บอกฮ้า | บอฯกร้า | กระบอกใส่ปลาร้า |

ภาพ: Iudexvivorum / Wikimedia Commons (CC0)

ภาพ: Iudexvivorum / Wikimedia Commons (CC0)
ของเสิร์ฟและเครื่องสาน
เรื่องที่ผู้เรียนมักสับสนคือ ถ้วย ในคำเมืองหมายถึงชาม ส่วนจานแบนเรียกว่า ถ้วยแบน หรือ จ๋าน วงข้าวของคนเมืองตั้งอยู่บน ขันโตก ส่วนตะกร้าและกระบุงมีชื่อเรียกแยกตามรูปทรงและการใช้งาน
| คำเมือง | อักษรล้านนา | ความหมาย (ตามพจนานุกรม) |
|---|---|---|
| ขันโตก | ขันฯโต฿กฯ | ถาดมีขาตั้งสูง ใช้เป็นสำรับใส่อาหาร (สะโตก ก็ว่า) |
| ถ้วย | ถ้วฯยฯ | ชาม ภาชนะก้นลึกใส่อาหาร |
| ถ้วยแบน | ถ้วฯยฯแบนฯ | จานแบน (จ๋าน ก็ใช้) |
| ถ้วยก๋าไก่ | ถ้วฯยฯกาไก่ | ชามตราไก่ ส่วนมากผลิตที่จังหวัดลำปาง |
| ถ้วยอี่ปิ๋ก | ถ้วฯยฯอี่ปิกฯ | ถ้วยเล็กใส่น้ำจิ้ม |
| ถ้วยสาย | ถ้วฯยฯสายฯ | ปิ่นโต ภาชนะซ้อนเป็นชั้นมีหูหิ้ว |
| ตะไหล | ตไหลฯ | ถาด จานแบน ภาชนะแบนขนาดใหญ่ |
| สะจี | สชี | ฝาชี เครื่องจักสานครอบสำรับอาหาร |
| ก๋วย | กวฯยฯ | ตะกร้า กระชุ เครื่องสานใส่ของ มีหลายขนาด |
| ก๋วยหาบ | กวฯยฯหาปฯ | ตะกร้าคู่ ใช้ไม้คานสอดหาบไป |
| ซ้า | ซ้า | ตะกร้า (ซ้าเป๊าะ ก็ว่า) |
| ด้ง | ด้฿งฯ | กระด้ง เครื่องสานแบนขอบกลม ใช้ฝัดข้าวหรือตากของ |
| เหิง | เหิงฯ | ตะแกรงไม้ไผ่สานใช้ร่อน |

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

ภาพ: Bennylin / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)

ภาพ: Basile Morin / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
ทำไมกระต่ายขูดมะพร้าวกลายเป็น "แมว"
ในภาษาไทยกลาง ที่ขูดมะพร้าวแบบมีม้านั่งเรียกว่า กระต่ายขูดมะพร้าว พจนานุกรมอธิบายว่าม้านั่งนั้นเดิมทำเป็นรูปกระต่าย แต่คนเมืองเรียกเครื่องเดียวกันนี้ว่า แมว แมวฯ หรือ แมวขูดบ่าป๊าว และบางที่เรียกว่า งอง งอฯง ส่วนการขูดมะพร้าวเรียกว่า ขูดบ่าป๊าว ขูดบ่าฯพ้ลฯาวฯ

ภาพ: Susan Slater / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
สรุป
- ห้องครัวคำเมืองเรียกว่า เต๋าไฟ หรือ เฮือนไฟ ข้าวของในครัวเรียกรวมว่า ถ้วยหวานจ๋านจ๊อน หรือ หม้อไหตะไหลป้าก
- เครื่องนึ่งข้าวเหนียวมีครบชุด: หม้อเข้าแจ้ ซ้าหวด หม้อหนึ้ง ไหเข้า โก๋ะเข้า และ ก่องเข้า
- คำที่ต่างจากภาษาไทยกลาง: หม้อขาง (กระทะ) คก (ครก) ป้าก (ทัพพี) จ๊อน (ช้อน) ไม้กี้บ (ตะเกียบ)
- ถ้วย ในคำเมืองคือชาม จานแบนคือ ถ้วยแบน หรือ จ๋าน ส่วน น้ำต้น คือคนโทดินเผาแบบล้านนา
- กระต่ายขูดมะพร้าว คนเมืองเรียกว่า แมว หรือ งอง
ค้นคำเรียกข้าวของในครัวเพิ่มเติมได้ใน พจนานุกรมมรดกล้านนา อ่านต่อเรื่องอาหารที่ทำในครัวเหล่านี้ได้ที่ ของกิ๋นคนเมือง และ กิ๋นล้ำกิ๋นลำ หรือเรียนคำที่ใช้ตอนไปตลาดที่ ไปกาดแบบคนเมือง
แหล่งอ้างอิง
ค้นหาคำว่า "เต๋าไฟ" ในพจนานุกรมมรดกล้านนา
🎯 ทดสอบคำในบทความนี้ทายคำล้านนาจากบทความ 63 คำ จำได้แค่ไหน?


